To było wiosną, byliśmy początkującym ale już znanym, zadziornym bandem. Jechaliśmy pociągiem do Świnoujścia i promem do Ystadt. Biedni muzycy z Polski szukali szczęścia i pieniędzy na głośniki w Skandynawii. Pojechaliśmy z Grzesiem akustykiem naszym dobrym duchem. Pierwszy wieczór w Malmoe, odprawa z Menago trasy, ustalenie planu. Oczywiście polski band został wpuszczony na wabika, czyli SBB zaczyna. Potem Szwedzi "Splash", na końcu nudni sfrustrowani Angole "Jack The Land". Gramy. Sprzęt super. Jeszcze nigdy nie graliśmy na takim. Jest Hammond, są Marshale świetny P.A. Każdy koncert nagrywany przez bardzo sympatycznego blondynka, który od razu nas polublił. Ale nie tylko on.
Otóż po dwóch koncertach "Menago" przestawia nas na koniec programu. Szwedzi i Angole wytrzeszczają gały, uszy im więdną. Gramy super.
Każdy koncert inny.
Piętnaście koncertów genialnych, za marne pieniądze, bo tak załatwił polski monopolista P.T. "Pagart", z łachą żeś w ogóle wyjechał. Wszystkie koncerty były plenerowe najczęściej w amfiteatrach, mieszkaliśmy w motelach przydrożnych, podróżowaliśmy busem, atmosfera super, "faja" zagrzewała luzy. Piękne i zaskakujące spotkania na uroczym półwyspie, z ogromnym aplauzem dla SBB ze strony muzyków, którzy nie mogli pojąć, jak można grać każdy koncert inny. A chciałem zauważyć, że większość tej muzy powstawało na spontan, wynikający ze znakomitego zgrania Jurka, Apostolisa i Józka.
Naciualiśmy na głośniki i drobne prezenty.
Na swojej ziemi poczuliśmy, że na świecie jest inaczej - dlatego postanowiliśmy podróżować po świecie.